آنچه در این مقاله میخوانید [پنهانسازی]

مریم از اول میگفت میخواهد هنرپیشه شود. هفته قبل، ویدئوی یک برنامهنویس نوجوان را دید و گفت: «نه، من باید برم سمت کامپیوتر.» حالا هم بعد از دیدن یک مستند علمی، با جدیت میگوید: «شاید اصلاً بخوام اخترفیزیک بخونم.»
پدرش با خنده میگوید: «تو که هر روز یه چیزی میخوای!» مادر نگران میشود و فکر میکند دخترش بیثبات شده.
اما مریم بیشتر از اینکه بیثبات باشد، در حال جستوجو است؛ او میخواهد بفهمد چه چیزهایی واقعاً به خودش نزدیکتر است. مریم دارد خودش را امتحان میکند.
برای والدین، این تغییر علاقهها، سؤالها، تردیدها و الگو گرفتنهای پیدرپی ممکن است گیجکننده باشد. اما نوجوان در این مرحله فقط در حال عوض کردن سلیقه نیست؛ او دارد آرامآرام پاسخ خودش را به یک سؤال بزرگ میسازد: «من کیستم و میخواهم چه کسی بشوم؟»
هویتیابی یکی از مهمترین ویژگیهای دوره نوجوانی است. نوجوان در این مرحله کمکم از خود میپرسد: «من کی هستم؟»، «چه چیزی برای من مهم است؟»، «در آینده میخواهم چه کسی باشم؟» و …
هویت یعنی نوجوان تصویر روشنتری از خود، ارزشها، تواناییها، علاقهها، باورها و هدفهایش پیدا کند. در کودکی، بخش زیادی از هویت کودک از خانواده میآید؛ اما در نوجوانی، او تلاش میکند خودش را جداگانه بشناسد و پاسخ شخصیتری برای زندگی خود پیدا کند.
به همین دلیل ممکن است نوجوان مدتی به یک رشته، ورزش، هنر، سبک پوشش، گروه دوستان، خواننده، بازیگر، ورزشکار یا شخصیت خاص علاقه نشان دهد و مدتی بعد نظرش تغییر کند. این تغییرها همیشه نشانه بیثباتی خطرناک نیست؛ گاهی بخشی از مسیر طبیعی کشف خود است.
نوجوان در مسیر هویتیابی ممکن است درباره آینده، رشته تحصیلی، شغل، دین، معنای زندگی، دوستی، موفقیت و سبک زندگی سؤال کند. او میخواهد بداند چه چیزی واقعاً برای خودش مهم است، نه فقط چیزی که خانواده، مدرسه یا جامعه از او انتظار دارند.
در این مسیر، بعضی نوجوانان بعد از جستوجو و تجربه به انتخابهای روشنتری میرسند. بعضی هنوز در حال جستوجو هستند و تصمیم قطعی نگرفتهاند. این حالت اگر همراه با فکر کردن، تجربه و گفتوگو باشد، طبیعی و حتی سازنده است. اما اگر نوجوان برای مدت طولانی بیهدف، بیانگیزه و بیتفاوت بماند، نیاز به توجه و همراهی جدیتری دارد.
نقش والدین این نیست که هویت نوجوان را به جای او بسازند. والد باید فضایی امن برای پرسش، تجربه، انتخاب و گفتوگو فراهم کند؛ فضایی که نوجوان بتواند خودش را پیدا کند، اما در این مسیر تنها و رها نباشد.
نشانهها
👈 پرسیدن سؤالهای عمیق درباره خود و آینده
نوجوان ممکن است درباره آینده، شغل، رشته تحصیلی، دین، موفقیت، مرگ، معنای زندگی و اینکه «من به درد چه کاری میخورم؟» بیشتر سؤال کند.
👈 تغییر در علایق و سلیقهها
ممکن است مدتی به یک ورزش، هنر، رشته، سبک لباس، موسیقی، کتاب یا گروه دوستان علاقهمند شود و بعد نظرش تغییر کند. او با این تغییرها در حال آزمودن بخشهای مختلف شخصیت خود است.
👈 الگو گرفتن از چهرهها و شخصیتها
نوجوان ممکن است به بازیگران، ورزشکاران، هنرمندان، معلمان، شخصیتهای مذهبی یا افراد موفق علاقه نشان دهد و از آنها در رفتار، پوشش، هدفگذاری یا سبک زندگی الهام بگیرد.
👈 سردرگمی درباره مسیر آینده
ممکن است نداند چه رشتهای را دوست دارد، چه شغلی میخواهد یا در چه چیزی استعداد دارد. این سردرگمی اگر همراه با جستوجو باشد، بخشی از روند هویتیابی است.
👈 تجربههای مختلف
ممکن است بخواهد فعالیتهای مختلفی را امتحان کند؛ مثل ورزش، هنر، مهارتآموزی، کار گروهی، فعالیت فرهنگی یا مسئولیتهای تازه. این تجربهها به شناخت بهتر خودش کمک میکند.
👈 پرسش یا تردید درباره باورهای قبلی
نوجوان ممکن است درباره بعضی ارزشها، باورها یا قوانین خانوادگی سؤال کند. این سؤالها اگر در فضای سالم قرار بگیرند، میتوانند به فهم عمیقتر و انتخاب آگاهانهتر منجر شوند.
بایدها
نبایدها
به جای اینکه مسیر زندگی، رشته، شغل و علایق او را کاملاً تعیین کنید، کمک کنید خودش با فکر، تجربه و راهنمایی درست انتخاب کند.
جملههایی مثل «باز جوگیر شدی؟» یا «تو هر روز یه چیزی میخوای» نوجوان را از گفتوگو و تجربه سالم دور میکند.
سؤال درباره دین، آینده، مرگ یا معنای زندگی لزوماً نشانه فاصله گرفتن نیست؛ میتواند بخشی از تلاش او برای فهم عمیقتر باشد.
مقایسه با خواهر، برادر، دوست یا فرزند فامیل باعث نمیشود نوجوان هویت سالمتری پیدا کند؛ فقط احساس عقبماندگی و بیارزشی میسازد.
اگر نوجوان به فعالیت جدیدی علاقه نشان داد، اول بررسی کنید سالم و قابل مدیریت هست یا نه. مخالفت فوری و بیدلیل او را به پنهانکاری میکشاند.
نوجوان فقط دانشآموز نیست. ممکن است در هنر، ورزش، مهارت اجتماعی، مسئولیتپذیری، خلاقیت یا معنویت تواناییهای مهمی داشته باشد.
نوجوان امروز بخشی از هویت خود را در مواجهه با فضای مجازی میسازد. درباره مقایسه، ظاهرهای ساختگی و واقعیت پشت تصاویر با او گفتوگو کنید.
جمعبندی
هویتیابی یعنی نوجوان در حال پیدا کردن پاسخ خودش به این سؤال است: «من کیستم و میخواهم چه کسی بشوم؟» اگر والدین این جستوجو را با احترام، گفتوگو، فرصت تجربه و راهنمایی آرام همراه کنند، نوجوان کمکم خودش را بهتر میشناسد و مسیر زندگیاش را آگاهانهتر میسازد.
