غذا خوردن در مهمانی
3دقیقه
آنچه در این مقاله می‌خوانید [پنهان‌سازی]
وقتی کودک سر سفره مهمانی بی‌قرار می‌شود…
سفره پهن می‌شود، بوی غذا می‌پیچد و تو بعد از ساعت‌ها بدوبدو بالاخره می‌نشینی تا یک قاشق غذای گرم بخوری. اما درست همان لحظه… کودک صندلی را قبول نمی‌کند، قاشق‌ها را پرت می‌کند، دستش را به سمت دیس خورش دراز می‌کند یا با جیغ و نق‌زدن می‌خواهد از کنار سفره فرار کند!
تو می‌مانی و نگاه اطرافیان، غذایی که دارد سرد می‌شود و استرس کثیف شدن فرش میزبان…
این موقعیت معمولاً ترکیبی از این چهار عامل است:
- اصرار به نشستن ثابت و طولانی‌مدت
- محرک‌های زیاد سفره؛ مثل شلوغی و ظرف‌های رنگارنگ
- گرسنگی زیاد یا خستگی کودک
- نگرانی والد از قضاوت دیگران
اشتباهات رایج
- انتظار اینکه کودک زیر ۲ سال مثل یک بزرگسال، نیم‌ساعت مؤدب و بی‌حرکت کنار سفره بنشیند.
- اصرار به غذا دادن به کودک با زور، وقتی کلافه است؛ این کار می‌تواند مقاومت و بی‌قراری او را بیشتر کند.
- حساسیت بیش از حد به کثیف‌کاری و پاک کردن مداوم دست و دهان کودک با عصبانیت وسط غذا.
- محروم کردن خودت از غذا خوردن یا برعکس، دادن فوری گوشی بدون اینکه فرصت امتحان کردن راهکارهای دیگر را بدهی.
راهکارهای فوری و کاربردی
۱. ترفند «پیش‌غذا» قبل از سفره
اگر کودک خیلی گرسنه باشد، ممکن است تحمل کمتری برای نشستن و منتظر ماندن داشته باشد. قبل از پهن شدن سفره، در صورت نیاز یک میان‌وعده سبک و متناسب با سنش یا بخشی از غذای خودش را به او بده تا با گرسنگی شدید سر سفره ننشیند.
میان‌وعده را آن‌قدر زیاد نکن که اشتهای کودک برای وعده اصلی از بین برود. خوراکی‌ها باید متناسب با سن و توانایی جویدن او باشند.
۲. تکنیک «انتقال و مالکیت»
کودک زیر دو سال دوست دارد مثل بزرگ‌ترها غذا بخورد و در انتخاب و لمس غذا نقش داشته باشد؛ اما دیس‌های بزرگ و غذاهای داغ وسط سفره برای او مناسب نیستند.
مقدار کمی از غذای مناسب سنش را در ظرف اختصاصی و نشکن خودش بریز و جلویش بگذار. اجازه بده با دست‌های تمیز، غذا را لمس کند، بافت آن را بشناسد و در حد توانایی‌اش خودش غذا بخورد.
غذا باید نرم، متناسب با توانایی جویدن کودک و بدون خطر خفگی باشد. کودک هنگام غذا خوردن باید در وضعیت نشسته و کاملاً زیر نظر بزرگسال باشد. از خوراکی‌های سفت، گرد، چسبنده یا قطعات کوچک و خطرناک پرهیز کن.
۳. توافق طلایی با همسر یا همراه (پاس‌کاری والدین)
وقتی هر دو والد هم‌زمان می‌خواهند غذا بخورند و کودک هم بی‌قرار است، ممکن است غذای هر دو نفر سرد شود و آرامش سفره از بین برود. بهتر است از قبل با هم توافق کنید:
«۱۵ دقیقه اول من مراقب بچه هستم تا تو با خیال راحت غذایت را بخوری؛ بعد جابه‌جا می‌شویم.»
با این تقسیم مسئولیت، هر دو فرصت پیدا می‌کنید با آرامش بیشتری غذا بخورید و مراقبت از کودک هم به‌خوبی انجام می‌شود.
۴. قانون «ظرفیت محدود»؛ بیش از حد کشش نده
از کودک زیر دو سال انتظار نداشته باش تا پایان شام بزرگ‌ترها کنار سفره بماند. مدت نشستن او به سن، خلق‌وخو، خستگی و علاقه‌اش به غذا بستگی دارد. وقتی نشانه‌های خستگی یا بی‌قراری را دیدی، اصرار نکن.
بعد از تمام شدن غذا، دست و صورتش را تمیز کن و در صورت نیاز اجازه بده در فضای امنی که کاملاً زیر نظر توست بازی کند. اگر هنوز غذا می‌خورد، او را در صندلی غذای مناسب و ایمن نگه دار و بدون نظارت رهایش نکن.
۵. رها کردن کمال‌گرایی (فرش میزبان)
کثیف‌کاری هنگام غذا خوردن، بخشی از فرایند یادگیری کودک است. لازم نیست با هر قطره غذا مضطرب شوی. می‌توانی از قبل یک زیرانداز تمیز و قابل شست‌وشو همراه داشته باشی و زیر صندلی غذای کودک پهن کنی.
با این کار هم تمیز کردن محیط راحت‌تر می‌شود و هم کودک فرصت دارد بدون نگرانی دائمی از کثیف شدن اطراف، غذا خوردن را تجربه کند. البته مراقب باش زیرانداز باعث لیز خوردن صندلی یا ایجاد مانع برای رفت‌وآمد نشود.
جمع‌بندی
غذا خوردن در مهمانی برای کودک یک تجربه حسی شلوغ است؛ بوهای مختلف، ظرف‌های براق، آدم‌های زیاد و والدینی که حواسشان به اطراف است.
او قصد ندارد مهمانی را خراب کند؛ فقط ممکن است از این همه محرک خسته یا کلافه شده باشد.
با مدیریت انتظارات، تقسیم مسئولیت و چند ابزار ساده، می‌توانی سفره مهمانی را از یک موقعیت پراسترس به تجربه‌ای امن و خوشایندتر تبدیل کنی.